تنهایی

و قسم به صدای آژیر،

قسم به خواب راحتی که از چشم مردمان وطنم رفته،

قسم به جنازه ی کودکان و زنان و مردان بی ‌گناه،

قسم به تک‌تک نفس های مضطرب و قلب های لرزان،

قسم به صدای موشک، پدافند، پهباد،

قسم به قوم های مقتدر کورد، لر، ترک، بلوچ، فارس، عرب،

قسم به خاک ایران؛

ما اگر امروز گریه کنیم، فردا تا پای جان خواهیم جنگید،

ما ایرانی هستیم، نه از جنس ترس. از جنس نور. از جنس امید. از جنس قدرت.

ما اگر امشب نگران باشیم، فردا با غرور می‌گوییم، ایران زنده‌ست، چون ما زنده هستیم. ما زنده و شکست ناپذیریم چون پشت همیم .